Vroeg dag: om zes uur worden we opgepikt door onze chauffeur Made om op tijd te zijn voor het kunnen zien voederen en wassen van de olifanten. Sumatraanse Indische olifanten die op een viertal plaatsen op Bali rondlopen. Dit "olifantenhotel" herbergt een vijftiental olifanten die hun brood verdienen met een aantal ritjes met toeristen. En daarna zitten we er natuurlijk ook op:
Zelfs de olifanten laten hun beste lach zien voor de foto... |
Hidde halverwege het ritje door het bos en langs de
rijstvelden: "Dit is leuk, papa!" Ook Rein en Julie genieten met
volle teugen, zeker als ze achteraf Cindy
en Toby een stuk fruit mogen voeren. De drijvers hebben elk hun eigen olifanten
en vertellen honderduit over de beesten.
De markt van Ubut is wat je van een toeristische markt mag verwachten. Voor we het goed en wel beseffen zijn we op z'n minst drie souvenirs rijker waarvan blijkt dat we deze -ondanks dat we 50% van de prijs hebben onderhandeld- drie meter verder voor de helft van de prijs hadden kunnen krijgen.
Maar nijverheid en handel is er overal. Langs de weg zie je weinig mensen echt stilzitten. Iedereen is in de weer met een handeltje in van alles en nog wat. Natuurlijk is de levenstandaard niet echt te vergelijken, de handeltjes laten wel zien dat er te verdienen valt: waar aanbod is, is vraag.
Nu we hier wat langer rondlopen vallen naast de grote
cultuurverschillen ook wat kleine zaken op, die naar mijn mening het reizen zo
leuk maken:
- zo heet margarine hier vegetable fat spread
- alles maar dan ook alles gebeurt hier met de brommer en
aangezien er maar weinig benzinestations zijn verkoopt elk winkelstalletje hier
benzine per liter.
- diezelfde brommers bepalen het straatbeeld en hele
families worden er tegelijkertijd op vervoerd: Papa aan het stuur, oudste zoon
of dochter tussen de benen van Papa, baby tussen Papa en Mama in en Mama
achterop. Ik zag zelfs een meisje voorop bij Mama haar huiswerk maken op het
stuur...
- over het verkeer valt een boek te schrijven... laat ik
volstaan met: we zijn erg blij dat Made onze chauffeur is! Ik zou hier zelf niet achter het stuur durven zitten en toch
voelt het niet heel erg gevaarlijk aan omdat het spelletje van het elkaar net
-maar dan ook net- vermijden door iedereen correct gespeeld wordt. Het zal vast een keer misgaan
(kan ook niet anders als de basissnelheid dag en nacht met of zonder zicht,
druk of niet, altijd zo rond de zestig ligt en er rakelings langs voetgangers,
fietsers, brommers en andere voertuigen wordt gesjeesd.) maar we hebben toch al
wat ritjes gemaakt en we hebben nog geen ambulance gezien...
Dag jullievijf
BeantwoordenVerwijderenOndertussen lazen we het hele verslag en we moeten toegeven dat een kleine gezonde portie jaloersheid de kop op stak. We zijn echter blij te kunnen melden dat het hier erg mooi weer is. Snaaskerke blijft natuurlijk niet de meest boeiende plek ter wereld. Alhoewel, vandaag zijn wij op avontuurlijke kippenjacht geweest en dat zonder resultaat. Onze nieuwe kip heeft besloten geen eieren voor ons te leggen en de vrijheid op te zoeken.
Stel het heel erg wel en tot later
Kathleen en Christine
Te gek, groet Dorien en lies
BeantwoordenVerwijderenLies aan julie en rein; t zijn mooie foto's, is het leuk? Is t daar heel lekker weer? Kan je al een andere taal?
BeantwoordenVerwijderen